Tytułem wstępu

Na wstępie chciałam zaznaczyć, iż blog mój w żaden sposób nie aspiruje do miana jakiegoś poważniejszego przedsięwzięcia naukowego i ma głównie charakter hobbystyczny i w pełni amatorski. Intencją moją było, jest i będzie, zachęcenie czytelnika do odwiedzenia tych cudownych miejsc w Polsce oraz do zapoznania się z ich historią, klimatem. Poszczególne teksty (głównie w opisach miejscowości) pochodzą nieraz z trzech-czterech źródeł (całkowicie ze sobą przemieszanych), tak więc zdecydowałam się (przed wszystkim ze względu na czytelność i specyfikę przekazu www) nie podawać dziesiątków przypisów do każdego liczącego parę słów fragmentu. Informacje zamieszczone w w moim blogu dotyczące zamków pochodzą głównie z "Leksykonu zamków w Polsce" [ autorzy: Salm Jan, Kołodziejski Stanisław, Kajzer Leszek] oraz stron internetowych poświęconych temu zagadnieniu. Zaś wiadomości dotyczące samych miejscowości znajduję głównie w Wikipedii, na stronach tych gmin i miejscowości, bądź też ze stron prywatnych poświęconych danym miejscowościom czy obiektom. Jeżeli jednak, ktoś poczuje się urażony gdy wykorzystam jego wiadomości, proszę o kontakt. Napiszę sprostowanie lub usunę takowe wiadomości z mojego bloga.

Będę ogromnie wdzięczna za wszelkie uwagi, zarówno dot. ew. błędów rzeczowych, ortograficznych, faktograficznych i innych. Propozycje, pomysły, sugestie dot. układu treści, nowych tematów, i inne uwagi proszę przesyłać na adres: jagusinka@gmail.com
Tuż pod tym tekstem jest księga gości - możesz napisać co myślisz o moim blogu :)

KSIĘGA GOŚCI

KSIĘGA GOŚCI - pisz szczerze, każda opinia jest dla mnie ważna :)

Możesz tutaj napisać co myślisz o moim blogu :)

Obserwatorzy

sobota, 16 października 2010

Kościelec

Kościelec – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Kościelec, nad Kiełbaską. Kościelec jest położony 6 km na zachód od Koła przy drodze E30 do Konina. Pałac znajduje się tuż przy głównej drodze po jej prawej stronie, jadąc od Koła.  


Najstarsza wzmianka historyczna o Kościelcu, zawarta w dokumencie z 1362 r., nazywa miejscowość Kościołem.

 Kamienna świątynia została wybudowana we wsi już w pierwszej połowie XII wieku, musiała więc być to już w średniowieczu duża i zamożna osada.

Była własnością książęcą, a później królewską, stanowiąc centrum klucza folwarków w starostwie kolskim. W 1823 r. oddano do użytku szosę z Warszawy, która rozwidlała się tutaj na Kalisz i Poznań.

W 1836  r. car nadał majątek kościelecki gen. jazdy hrabiemu Kreutzowi, wsławionemu w walkach przeciwko Polakom w czasie powstania listopadowego. On to właśnie dowodził oddziałem, który zdobył redutę Ordona. Po wyzwoleniu majątek został przejęty przez rząd polski. W latach 1920-1939 istniała we wsi żeńska szkoła rolnicza.
 W latach niemieckiej okupacji nazwa miejscowości została zmieniona na Kirchdorf. Współczesne oblicze wsi kształtują placówki rolnicze.
 Kościelec jest siedzibą oddziału Wojewódzkiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego, do którego zadań należy m.in.: adaptacja i wdrażanie do produkcji rolnej wyników prac naukowych oraz udzielania szerokiego poradnictwa ze wszystkich dziedzin gospodarki rolnej.

Co roku na przełomie czerwca i lipca w tutejszym parku organizowane są targi rolnicze. We wsi mieści się także rolnicza szkoła ponadgimnazjalna.

 Eklektyczny pałac w Kościelcu został wzniesiony na skarpie doliny rzeki Kiełbaski. Pałac w Kościelcu powstał w połowie XVIII w. na zamówienie Rafała Gurowskiego.
 W I połowie XIX w. został gruntownie przebudowany dla hrabiego Kreutza. Imponująca budowla prezentuje bardzo udaną mieszankę różnych stylów architektonicznych. Można się tu doszukać wpływów bizantyjskich, mauretańskich i klasycystycznych.
 Warte uwagi są również wnętrza, zwłaszcza bogato zdobiona sala Dębowa (na parterze, na lewo od wejścia) i sala Biała (wejście przez salę Dębową). 
 W 1836 roku car nadał majątek kościelecki generałowi jazdy hrabiemu Kreutzowi, wsławionemu w walkach przeciwko Polakom w czasie powstania listopadowego. On to właśnie dowodził oddziałem, który zdobył redutę Ordona.

Po odzyskaniu niepodległości majątek został przejęty przez rząd polski. Pałac jest piętrową budowlą wzniesioną na planie prostokąta z podjazdem od frontu.
 Nad wejściem znajduje się, na wysokości piętra, taras wsparty na czterech filarach. W południowo-wschodnim narożniku wzniesiono niewielką, okrągłą wieżę nakrytą hełmem. Od strony północnej przylega do pałacu parterowa oficyna.
 Po północnej stronie drogi krajowej położony jest rozległy (12 ha) park krajobrazowy z kilkoma prospektami widokowymi, założony w drugiej połowie XIX wieku.
 Rosną w nim m.in. dwa drzewa - pomniki przyrody: cis pospolity o obwodzie 100 cm i dąb szypułkowy o obwodzie 500 cm.
 
Ponadto w parku wnoszą się romantyczne ruiny, jest w nim też meczet i minaret oraz sztuczna grota wyłożona tufem wulkanicznych przywiezionym z Sycylii.

Na rozwidleniu dróg wznosi się klasycystyczny zajazd pocztowy z przełomu XVIII i XIX wieku. Składa się on z budynku mieszkalnego i dwóch pawilonów mieszczących się niegdyś stajnie, ustawionych skośnie po jego bokach. Dachy na wszystkich budynkach są czterospadowe, kryte dachówką. Obecnie w budynku mieszkalnym jest urządzona stylowa restauracja.
 W jednym z pawilonów mieści się filia Muzeum Poczty i Telekomunikacji we Wrocławiu, które urządziło tutaj ciekawą salę pamiątek z ekspozycją obrazującą historię usług pocztowych. Można zobaczyć tam m.in. model pierwszego polskiego wagonu pocztowego z 1860 r., dawne aparaty telegraficzne, fragmenty ubiorów pocztylionów oraz stare dokumenty i ryciny.


Romański kościół Świętego Andrzeja Apostoła pod wezwaniem św. Wojciecha wzniesiony został w połowie XII wieku. Rozbudowywany później w 1600 r. i 1760 r. orientowany.
 Część romańska (obecne prezbiterium) murowana z kostki granitowej, salowa, zamknięta niższą i nieco węższą apsydą. Przy części romańskiej od północy zakrystia i skarbczyk, murowane z cegły w układzie polskim.

Dobudowana nawa konstrukcji zrębowej oszalowana, przy niej kruchty: od południa i obszerna od zachodu. Wewnątrz strop, w apsydzie sklepienie hemisferyczne, w zakrystii i skarbczyku – kolebkowe.
 W absydzie dwa okienka romańskie, w dawnej nawie ślady romańskich otworów okiennych i duże okno gotyckie, ostrołukowe. Zakrystia oszkarpowana, na cegłach daty m.in. 1601. Dachy dwuspadowe.
 Wewnątrz świątyni rokokowy ołtarz główny. Dwa boczne o charakterze barokowym, w jednym z nich obraz św. Rocha z XVIII wieku. Kropielnica z 1771.
 Przy kościele figura św. Jana Nepomucena z drugiej połowy XVIII wieku, wykonana z piaskowca.
 Ustawiona na bogato profilowanym słupie, ozdobionym czterema inskrypcyjnymi kartuszami.

2 komentarze:

  1. wychowałam się tam. fiołki porastały całą zieleń wokół pałacu. kasztany kwitły. roje muszek i komarów nie pozwalały spokojnie spacerować wieczorami...tam moje serce. tam zostało wszystko...
    szkoda, ze była Pani tak blisko i nie odwiedziła kościeleckiego cmentarza, tam też jest co oglądać. no i pobliski zamek w kole, kolski ratusz, kościół farny i klasztor o.o bernardynów... :) - polecam ponowne odwiedziny :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie wszystkie informacje są aktualne. Drewniana nawa kościoła, opisywana w blogu (pisze pani o jej zrębowej konstrukcji) już nie istnieje (w 1998 roku dokonano rozbiórki), co zresztą widać na zamieszczonych przez Panią zdjęciach. Natomiast pięknie odnowiony pałac jest od września 2016 roku siedzibą Liceum Plastycznego.http://www.plastykkolo.com/informacje-nowa-siedziba-szkoly

    OdpowiedzUsuń