Tytułem wstępu

Na wstępie chciałam zaznaczyć, iż blog mój w żaden sposób nie aspiruje do miana jakiegoś poważniejszego przedsięwzięcia naukowego i ma głównie charakter hobbystyczny i w pełni amatorski. Intencją moją było, jest i będzie, zachęcenie czytelnika do odwiedzenia tych cudownych miejsc w Polsce oraz do zapoznania się z ich historią, klimatem. Poszczególne teksty (głównie w opisach miejscowości) pochodzą nieraz z trzech-czterech źródeł (całkowicie ze sobą przemieszanych), tak więc zdecydowałam się (przed wszystkim ze względu na czytelność i specyfikę przekazu www) nie podawać dziesiątków przypisów do każdego liczącego parę słów fragmentu. Informacje zamieszczone w w moim blogu dotyczące zamków pochodzą głównie z "Leksykonu zamków w Polsce" [ autorzy: Salm Jan, Kołodziejski Stanisław, Kajzer Leszek] oraz stron internetowych poświęconych temu zagadnieniu. Zaś wiadomości dotyczące samych miejscowości znajduję głównie w Wikipedii, na stronach tych gmin i miejscowości, bądź też ze stron prywatnych poświęconych danym miejscowościom czy obiektom. Jeżeli jednak, ktoś poczuje się urażony gdy wykorzystam jego wiadomości, proszę o kontakt. Napiszę sprostowanie lub usunę takowe wiadomości z mojego bloga.

Będę ogromnie wdzięczna za wszelkie uwagi, zarówno dot. ew. błędów rzeczowych, ortograficznych, faktograficznych i innych. Propozycje, pomysły, sugestie dot. układu treści, nowych tematów, i inne uwagi proszę przesyłać na adres: jagusinka@gmail.com
Tuż pod tym tekstem jest księga gości - możesz napisać co myślisz o moim blogu :)

KSIĘGA GOŚCI

KSIĘGA GOŚCI - pisz szczerze, każda opinia jest dla mnie ważna :)

Możesz tutaj napisać co myślisz o moim blogu :)

Obserwatorzy

niedziela, 31 lipca 2011

Łucznica

Łucznica – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Pilawa.


Współrzędne obiektu
N 51.94318
E 21.47185

Łucznica to mała wieś w gminie Pilawa, malowniczo położona nad strugą Bełch, przy starym leśnym trakcie z Osiecka do Garwolina. Dawna wieś królewska notowana w 1567r. Nazwa wywodzi się od półkolistego kształtu albo od "ługu" - bagna, mokradła. 

Do 1944 roku była ośrodkiem okolicznych dóbr Potockich. W XVIII w. we wsi istniała huta szkła oraz liczne smolarnie zaimujące się m.in. wypalaniem potażu. W latach 1863-64 i 1943-44, okoliczne lasy stanowiły schronienie dla oddziałów partyzanckich. 

Pod koniec lipca 1944 roku w okolicach Łucznicy skoncentrowane były oddziały 1 Armii WP. W styczniu stacjonowały tu pododdziały 1 Brygady Pancerne im. Bohaterów Westerplatte oraz 1 Dywizji Pancernej im. Tadeusza Kościuszki.

Dwór w Łucznicy wybudowano dla Potockich ok 1840r. Został on przebudowany w latach 1950-51. Od frontu ganek z czterema kolumnami toskańskimi, od ogrodu ganek czterofilarowy. Dach dwuspadowy. Układ wnętrz dwutraktowy z korytarzem na przestrzał. Na osi sień z klatką schodową. 

Piwnice sklepione kolebkowo z lunetami. Dwór był w posiadaniu Potockich do 1944r. Po wojnie umieszczono w nim szkołę. Obecnie jest to ośrodek szkoleniowy dla animatorów kultury, podlegający Ministerstwu Kultury. Dwór udostępniony jest do zwiedzania po uzgodnieniu.

Dwór otaczają resztki parku dworskiego. Znajdują się w nim wiekowe drzewa, m.in. 400-letni dąb.

Około 1,5 km od centrum wsi w kierunku pd-zach. znajduje się zbiorowa mogiła i pomnik powstańców z 1863r. Można doń dotrzeć piaszczystym traktem leśnym. 

Pomnik upamiętnia śmierć  46 powstańców. Nazajutrz po bitwie 17 III 1863r. pod Zambrzykowem,  wycofujące się oddziały Jankowskiego i Matlińskiego zostały zaatakowane przez Kozaków pomiędzy Łucznicą a Natolinem. 

Niedaleko wsi na zachodnim krańcu wydmy, u podnóża ŁUcznej Góry [167m n.p.m.] znajduje się bezimienna mogiła zwieńczona krzyżem, kryjąca w sobie, jak twierdzą okoliczni mieszkańcy, zwłoki chłopa który zdradził kryjówkę powstańców.

1 komentarz:

  1. Wczoraj byłam na wycieczce i oglądałam ten dwór. Godny uwagi dwór i warsztaty szkoleniowe. Dąb jest imponujący - niestety coraz mniej jest takich zadbanych zabytków - w dobrych rękach. Proszę go zwiedzać, bo takie "perełki" znikają z naszego krajobrazu bardzo szybko. Turystka Teresa.

    OdpowiedzUsuń