Tytułem wstępu

Na wstępie chciałam zaznaczyć, iż blog mój w żaden sposób nie aspiruje do miana jakiegoś poważniejszego przedsięwzięcia naukowego i ma głównie charakter hobbystyczny i w pełni amatorski. Intencją moją było, jest i będzie, zachęcenie czytelnika do odwiedzenia tych cudownych miejsc w Polsce oraz do zapoznania się z ich historią, klimatem. Poszczególne teksty (głównie w opisach miejscowości) pochodzą nieraz z trzech-czterech źródeł (całkowicie ze sobą przemieszanych), tak więc zdecydowałam się (przed wszystkim ze względu na czytelność i specyfikę przekazu www) nie podawać dziesiątków przypisów do każdego liczącego parę słów fragmentu. Informacje zamieszczone w w moim blogu dotyczące zamków pochodzą głównie z "Leksykonu zamków w Polsce" [ autorzy: Salm Jan, Kołodziejski Stanisław, Kajzer Leszek] oraz stron internetowych poświęconych temu zagadnieniu. Zaś wiadomości dotyczące samych miejscowości znajduję głównie w Wikipedii, na stronach tych gmin i miejscowości, bądź też ze stron prywatnych poświęconych danym miejscowościom czy obiektom. Jeżeli jednak, ktoś poczuje się urażony gdy wykorzystam jego wiadomości, proszę o kontakt. Napiszę sprostowanie lub usunę takowe wiadomości z mojego bloga.

Będę ogromnie wdzięczna za wszelkie uwagi, zarówno dot. ew. błędów rzeczowych, ortograficznych, faktograficznych i innych. Propozycje, pomysły, sugestie dot. układu treści, nowych tematów, i inne uwagi proszę przesyłać na adres: jagusinka@gmail.com
Tuż pod tym tekstem jest księga gości - możesz napisać co myślisz o moim blogu :)

KSIĘGA GOŚCI

KSIĘGA GOŚCI - pisz szczerze, każda opinia jest dla mnie ważna :)

Możesz tutaj napisać co myślisz o moim blogu :)

Obserwatorzy

piątek, 29 kwietnia 2011

Wola Worowska

Wola Worowska – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Grójec. Leży na pólnocny - zachód od Grójca. Jadąc od strony Warszawy szosą krakowską, należy za Głuchowem skręcić w lewo.

Wola Worowska na mapie google

Współrzędne obiektu
N 51,886724
E 21,845440

Pałac został wybudowany na zlecenie Natalii z Kunickich i Antoniego Stefana Mękarskich w roku 1917. O dacie budowy dowiadujemy się z napisu na elewacji frontowej. Pałac pozostawał w posiadaniu rodziny fundatorów do 1945 roku. Po zakończeniu II Wojny Światowej w budynku ulokowano mieszkania pracownicze Spółdzielni Produkcyjnej „Ogrodnik”. Nowe zagospodarowanie budynku doprowadziło do jego dewastacji.


Pałac murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, podpiwniczony, piętrowy, z poddaszem przekrytym dachem czterospadowym o połaciach krytych blachą. Elewacja frontowa 7 osiowa ze środkową osią szerszą od pozostałych, w formie ryzalitu pozornego wieńczonego trójkątnym szczytem oraz poprzedzonego czterofilarowym portykiem, dźwigającym taras na wysokości piętra. Taras otoczony żeliwną balustradką. Ryzalit w partii piętra wyszczególniony jest parą pilastrów toskańskich. Prostokątne otwory okienne dekorowane prostymi naczółkami załamanymi pod kątem prostym oraz płaskimi opaskami. Elewacja dekorowane profilowanym gzymsem między kondygnacyjnym oraz wałkiem przebiegającym nad górną kondygnacją. Na elewacji ogrodowej analogiczny pozorny ryzalit bez portyku. Na elewacji bocznej pierwotnie mieściła się drewniany budynek kuchenny. Obecnie rozebrany. Układ wnętrz dwutraktowy z prostokątną sienią na osi oraz drewnianymi schodami prowadzącymi na piętro. Całość skomponowana w duchu uproszczonego klasycyzmu.

środa, 27 kwietnia 2011

Kobylin

Kobylin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Grójec. Kobylin leży na północny-wschód od Grójca, przy trasie Grójec-Lesznowola.


Współrzędne obiektu
N 52,826992
E 21,551081


Pałac został wybudowany w II połowie XIX wieku. Miejscowy majątek jeszcze zanim powstał pałac ale również już po jego wybudowaniu wielokrotnie zmieniał swoich właścicieli. Na początku XIX wieku Kobylin, wraz z przylegającymi włościami należał do rodziny Ciszewskich. W 1817r przeszedł na własność Stanisława Sulczyńskiego, któy zakupił go od Stefana Ciszewskiego. Majątek należał do rodziny Sulczyńskich do roku 1849r, kiedy to został wykupiony przez Maurycego Wolffa. W roku 1852 został sprzedany na dwa lata Leopoldowi Kronenbergowi, po czym wrócił na właśność Maurycego, który jeszcze  w tym samym 1854 roku odsprzedał dobra Augustowi Wolffowi. Od tego momentu majątek przechodził z rąk do rąk jewszcze wilokrotnie. Od 1859 roku należał do Wincentego Słubickiego, od 1861 do Majera Bersona, od 1862 do Bernarda Kaftala, od 1874 roku do Konstantego Łączyńskiego, od 1879r do Stefana Łączyńskiego, od 1881 do Leona Zaleskiego, od 1883 do córek Zaleskiego, Ludmiły i Marii. W 1897 roku właścicelem stał się Bronisław Rudnicki a po jego śmierci żona. W roku 1921 sprzedała ona majątek hr. Włodzimierzowi Jerzemy Dąmbskiemu. Kolejny właścicielem stała się w 1928 roku Maria Kąsinowska.Sprzedała ona dobra wraz z pałacem w 1936 roku Jerzemu Zdzisławowi Wickenhagenowi. Ostatnim właścicielem tuż przed rozpoczęciem II Wojny Światowej została Luciana Frassati- Gawrońska. Już na początku wojny pałac został zarekwirowany przez okupantów niemieckich i przeznaczony na siedzibę Kreishauptmanna powiatu grójeckiego Wernera Zimmermanna. W roku 1940 z inicjatywy nowego gospodarza pałac gruntownie przekształcono we wnętrzach nadając im bardziej faszystowski charakter. Zamontowano między innymi nowe kominki z monogramem WZ oraz datą 1940. Dodatkowo pałac został wyposażony w kryty basen, nowe ujęcie wody oraz nowe ogrodzenie dekorowane znakami zodiaku. Po zakończeniu II Wojny Światowej pałac odbył gruntowny remont polegający między innymi na podwyższeniu parterowego korpusu o jedno piętro. Ogołocono również elewacje z detalu architektonicznego. W latach 90 tych XX wieku pałac pełnił funkcję internatu Zespołu Szkół Zawodowych w Grójcu.

Pałac murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie wydłużonego prostokąta, o regularnej bryle, z czworoboczną, trzy kondygnacyjną wieżą umieszczoną u prawego boku oraz prostokątną, parterową przybudówką umieszczoną u lewego boku. Podpiwniczony, piętrowy, z poddaszem przekrytym dachem dwuspadowym o szeroko wysuniętych poza lico ściany okapach. Elewacja frontowa 7 osiowa z dwoma dwuosiowymi skrajnymi, znacznie wysuniętymi poza lico elewacji ryzalitami, wieńczonymi trójkątnymi szczytami. Ryzality obramione w partii parteru pilastrami toskańskimi, w partii piętra płaskimi lizenami. Jedyny detal architektoniczny w chwili obecnej to płaskie opaski okienne. Na osi głównej umieszczono parterową, trójboczną sionkę mieszczącą wejście główne do budynku. Wieża przekryta daszkiem stożkowym z iglicą. Na elewacji ogrodowej umieszczono otwarty taras. Układ wnętrz dwutraktowy, częściowo przekształcony. Całość skomponowana w duchu neorenesansu.

Od połowy lat dziewięćdziesiątych pałac stał pusty i ulegał dewastacji. Właściciel pałacu Starostwo Powiatowe w Grójcu, bez próby przeprowadzenia przetargu, podarowało Fundacji im St. Konarskiego tę nieruchomość. Rada Powiatu Grójeckiego 29 kwietnia 2002 roku podjęła uchwałę nr XXIX/192/2002 upoważniającą Zarząd Powiatu Grójeckiego do dokonania darowizny nieruchomości w Kobylinie o obszarze 6 ha. 3400 m2, na której znajduje się zabytkowy zespół pałacowo-parkowy wpisany do rejestru zabytków, ( wartość nieruchomości oszacowano w 2002 roku na 614 500 złotych).  W tym celu 22 sierpnia 2002 roku sporządzono akt notarialny umowy darowizny na rzecz Fundacji im. St. Konarskiego z siedzibą w Warszawie, celem prowadzenia przez nią po remoncie i adaptacji obiektu, Domu Opieki Społecznej. Fundacja  otrzymała obiekt w 2002 roku, ale roboty rozpoczęto dopiero w 2005 roku. Ze względu na dużą dewastację budynku, trzeba było go całkowicie wyremontować, między innymi wylać nowe fundamenty, wymienić stropy i wzmocnić ściany. W odrestaurowanym pałacu miała się mieścić część hotelowo-gastronomiczna. W innej części parku miał być dom spokojnej starości i hospicjum, w których łącznie miało być miejsce dla około 240 osób.

Zacytuję tu artykuł z http://www.okolica.wgr.pl, z 2006 roku
"....Według ustaleń zawartych w umowie terminy rozpoczęcia i zakończenia prac pierwszego etapu minęły. Niewielkie zaawansowanie prac remontowo adaptacyjnych i obecna przerwa w ich wykonywaniu nie wskazuje  na ich szybkie zakończenie. Opinia Konserwatora Zabytków stawia pod znakiem zapytania możliwość adaptacji pałacu  na Dom Opieki Społecznej zgodny z obowiązującymi przepisami o pomocy społecznej. Obecna koniunktura  na rynku nieruchomości pozwala na stwierdzenie, że cofnięcie darowizny, zapłacenie za wykonane do tej pory prace konieczne i sprzedanie tej nieruchomości na przetargu pozwoli osiągnąć korzyści finansowe i społeczne dla powiatu....."

Niestety obecny stan prawny jest mi nieznany. Pod bramą przywitała nas tabliczka "teren prywatny"  oraz wielka tablica fundacji im. Stanisława Konarskiego. Czy jednak owa fundacja zajmuje się pałacem, czy ktoś inny, to jedna wielka niewiadoma. Posiadłości strzegą psiaki, które nie były przyjaźnie nastawione do turystów. Jedno wiem na pewno:  mamy rok 2011 a remont trwa nadal.....